Koniec hormonów, początek wolności? Prawda o menopauzie
Menopauzę utożsamiamy z trudnym okresem w życiu kobiety. Kolejnym etapem, który przechodzi, fizjologicznym, nieuchronnym. A choć powoli przestaje być tematem tabu, nadal o menopauzie mówi się prawie wyłącznie pod kątem tych dolegliwości, które jej towarzyszą. Tymczasem rzadko słyszy się o korzyściach, a menopauza też je daje. I to nie jest tylko seks pozbawiony obaw przed niepożądaną ciążą. Na ten temat rozmawiamy z Anną Kopańczyk, dietetyczką specjalizująca się w zdrowiu kobiet dojrzałych, autorką książki „Menopauza. Instrukcja obsługi”. (…)

Dr Karina Barszczewska: Wiele kobiet uderzenia gorąca myli z zawałem
Uderzenia gorąca to jeden z najbardziej charakterystycznych objawów perimenopauzy. Choć doświadcza ich nawet 80% kobiet, wiele z nich nie rozumie, skąd się biorą i jak bardzo mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie. Ginekolożka dr n. med. Karina Barszczewska wyjaśnia, jakie mechanizmy za tym stoją i podkreśla, że dziś istnieją skuteczne metody leczenia. Jednocześnie zwraca uwagę na mniej znane, często pomijane dolegliwości związane z menopauzą. (…)

Menopauza i zmiany hormonalne – czas na wiedzę
Zmiany hormonalne to naturalna część życia każdej kobiety. Mimo to aż 2 na 3 kobiety zmagają się z objawami w milczeniu, czując się niezrozumiane, pozbawione wsparcia lub niedostatecznie poinformowane*. Okres okołomenopauzalny i menopauza to wciąż tematy rzadko poruszane otwarcie – zarówno w rodzinach, jak i w przestrzeni publicznej. (…)

Lekarzy „nie zajmowała jakość ich życia”. Dziś pomagają innym kobietom oswoić menopauzę
Menopauza. Temat wydaje się być coraz bardziej „oswajany”. Ale czy na pewno? Bo choć coraz więcej celebrytek „przerywa milczenie” po 10 latach od swojej menopauzy, „przeciętne Kowalskie” wciąż boją się o tym mówić. Od ginekologów słyszą, że „powinny zmienić partnera”. W szczególnie złej sytuacji są te z nich, u których menopauza została wywołana leczeniem onkologicznym. A co mają wielbłądy i owce do menopauzy? Dlaczego w tej onkologicznej tak ważna jest „fast track”, czyli szybka ścieżka? O tym i wielu innych problemach z nią związanych mówią: Monika Magdziak-Tokłowicz i Katarzyna Kroczak, założycielki Femistory – Centrum Menopauzy, pierwszej takiej placówki w Polsce. (…)

Bogna Sworowska: Menopauza to nowy początek
– Każdą chorobę znalezioną znacznie wcześniej jesteśmy w stanie wyleczyć. Niestety – boimy się, najczęściej mówimy: jak pójdę do lekarza, to znajdą mi 20 tysięcy innych rzeczy. Może i tak, ale może właśnie o to chodzi. Ważne jest pozbycie się tego strachu, jeżeli chcemy żyć, a przecież chcemy. No umówmy się, każdej z nas zależy, aby zobaczyć nasze dzieci, wnuki czy nawet przeżyć po prostu życie w fajny sposób – powiedziała Bogna Sworowska w wywiadzie dla Medexpressu podczas IV Kongresu Zdrowia Kobiet. Znana modelka, wraz z Danielem QCZAJEM zachęca kobiety w okresie perimenopauzalnym do ćwiczeń i troski o własne zdrowie. (…)

Menopauza ma tysiąc twarzy – jak wpływa na ciało i umysł?
Uderzenia gorąca, zmiany nastrojów, bezsenność, przybieranie na wadze – to typowe objawy menopauzy, z którymi mierzy się wiele kobiet. Jednak to zaledwie wierzchołek góry lodowej. Okazuje się, że spadek estrogenów może wpływać na nasze ciało w zaskakujący sposób – od nietolerancji zapachów i dźwięków, przez zmiany w odczuwaniu własnego zapachu, aż po „mrówki” na skórze. W rozmowie z Anną Kopańczyk, dietetyczką, autorką książki „Menopauza. Instrukcja obsługi”, red. Bożena Stasiak odkrywa mniej oczywiste oblicza menopauzy oraz mechanizmy, które wciąż pozostają zagadką. (…)

Co mężczyzna powinien wiedzieć o menopauzie?
Większość mężczyzn niewiele wie na temat menopauzy. Dla tych, którzy chcieliby to zmienić i lepiej zrozumieć, co się dzieje się w ciele i duszy partnerki, przygotowaliśmy optymistyczny miniprzewodnik. (…)

Jak się nie dać menopauzie
Jest nieuchronna – tak, jak starzenie się organizmu. Wcześniej czy później przyjdzie nam się z nią zmierzyć. Ale to nie znaczy, że musi być źródłem cierpienia i budzić lęk. Wiele zależy od naszego podejścia, trybu życia, jaki prowadzimy, codziennych zwyczajów i przestrzegania zdrowotnych zasad. (…)

Artykuł Menopauza bez tabu pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.

CEL:

– zwiększenie świadomości pracowników dotyczącej ich stanu zdrowia

– edukacja prozdrowotna

– promocja zdrowego stylu życia

– znaczenie profilaktyki jako skutecznej walki z chorobami cywilizacyjnymi

DZIAŁANIA:

– krótkie wykłady ekspertów medycznych zaprezentowane w sposób dostępny, zrozumiały i łatwy w odbiorze

-podstawowe badania diagnostyczne

-indywidualne konsultacje medyczne

– treningi z wybitnymi sportowcami

– spotkania ze specjalistami z różnych obszarów ochrony zdrowia

Od czasu pandemii wiele zmieniło się w obszarze organizacji pracy w korporacjach i wyraźne są też różnice w samym podejściu do pracy, jako wartości czy w oczekiwaniach względem pracodawców i pracowników. Doświadczenie lockdownu i funkcjonowania w nowych okolicznościach, związanych z podwyższonym poziomem stresu wpłynęło na liczne przetasowania na liście priorytetów i tego, co dziś jest punktem wyjścia do osiągania celów w nowej strategii biznesowej realizowanej w rzeczywistości pandemicznej, zagrożonej nieustannie wojną czy inflacją.

Coraz częściej mówi się o konsekwencjach wynikających z niezdrowego stylu życiu, jego wpływu na pracę, o zjawiskach takich, jak wypalenie zawodowe czy quiet quitting. W korporacjach nasila się trend, który trzeba przyznać istniał przed pandemią, a teraz  nabiera jeszcze większej wartości-  wellbeing. Jednak, jak wynika z badań przeprowadzonych dla Sodexo w ubiegłym roku, znaczny procent pracowników nie popiera działań prozdrowotnych proponowanych w ich firmach. Jedynie 40 procent osób zatrudnionych w różnych branżach zadeklarowało, że jest zadowolonych z oferty dotyczących popularyzacji zdrowego stylu życia. Co ważne, respondenci wskazali na fakt, iż propozycja tych aktywności nie jest dopasowana do możliwości i potrzeb pracowników. Jednym słowem: dobre intencje mijają się z oczekiwanym efektem.

Fundacja Żyjmy Zdrowo obserwując panujące na rynku pracy trendy związane z profilaktyką zdrowotną, zdrowiem psychicznym i wszystkim, co wpływa na motywację człowieka, by korzystać z optimum swoich społeczno-zawodowych możliwości proponuje Dzień dla Zdrowia– rozwiązanie, które ułatwi realizację kolejnych aktywności ze strony pracodawców, mających wspierać wellbeing jego pracownika.

Dzień dla Zdrowia to spotkanie edukacyjne, w czasie którego każdy pracownik będzie mógł skonsultować się z wiodącymi ekspertami klinicznymi i w rezultacie określić na jakich aspektach własnego zdrowia powinien się skoncentrować w przyszłości. W programie przewidziane są wystąpienia onkologa, dietetyka, diabetyka czy seksuologa. Ponadto planowane są osobiste konsultacje lekarskie i podstawowe badania kontrolne. Podczas tego wydarzenia, mającego również walor integracyjny, w swobodnej atmosferze zdrowie przestaje być tematem tabu, a zaczyna być elementem istotnej dyskusji podkreślającej wspólne cele pracowników i pracodawcy. Staje się elementem strategii sukcesu. Z naszego doświadczenia współpracy z lekarzami i organizacjami pacjenckimi wynika, że to właśnie miejsca pracy mają dziś, w zmieniającej się dynamicznie rzeczywistości szansę stać się miejscem, które wspiera psycho-społeczny rozwój człowieka.

Artykuł Oferta organizacji Dnia Zdrowia dla pracowników pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.

Czas, aby to zmienić.

Menopauza nie jest chorobą, lecz etapem życia, który może znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie: sen, koncentrację, nastrój, poziom energii czy zdrowie intymne. Świadomość mechanizmów hormonalnych pozwala lepiej zrozumieć własne ciało i skuteczniej szukać wsparcia – zarówno medycznego, jak i emocjonalnego.

Dlaczego warto skorzystać ze szkolenia?

Powstał ogólnodostępny program edukacyjny Hormonall: Together for Women’s Wellbeing, stworzony we współpracy międzynarodowych partnerów, którego celem jest:

• zwiększenie wiedzy na temat zmian hormonalnych na różnych etapach życia,
• obalanie mitów związanych z menopauzą i cyklem miesiączkowym,
• wspieranie kobiet w rozmowach o zdrowiu hormonalnym,
• budowanie społecznej świadomości, że objawy towarzyszące menopauzie są realne i wymagają zrozumienia, a nie bagatelizowania.

Szkolenie ma charakter edukacyjny. Można ukończyć jeden lub wszystkie moduły – w zależności od własnych potrzeb.

Moduł „Menopauza” – czego możesz się dowiedzieć?

Moduł poświęcony menopauzie pomaga zrozumieć:

• jakie zmiany zachodzą w gospodarce hormonalnej,
• skąd biorą się objawy takie jak uderzenia gorąca, wahania nastroju czy problemy ze snem,
• jak dbać o swoje samopoczucie fizyczne i emocjonalne w tym okresie,
• kiedy warto skonsultować się ze specjalistą.

To wiedza, która pomaga odzyskać poczucie wpływu na własne zdrowie i codzienne funkcjonowanie.

Dołącz do ruchu na rzecz zdrowia kobiet

Program Hormonall to nie tylko szkolenie, ale część szerszego ruchu na rzecz zmiany społecznego podejścia do zdrowia hormonalnego kobiet – w okresie dojrzewania, cyklu miesiączkowego, po porodzie i w trakcie menopauzy.

Edukacja to pierwszy krok do zmiany jakości życia – nie tylko kobiet, ale także ich rodzin, współpracowników i całego otoczenia.

* Źródło danych: badanie ilościowe KANTAR, 2086 kobiet (Francja, Niemcy, USA, Brazylia), październik 2022 r.

Więcej: https://www.hormonall.com/pl/training

Artykuł Menopauza i zmiany hormonalne – czas na wiedzę pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.

Program szkoleniowy miał na celu podniesienie poziomu ratowniczej opieki medycznej świadczonej w warunkach konfliktu zbrojnego, ze szczególnym uwzględnieniem postępowania w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia. Szkolenie obejmowało zagadnienia z zakresu medycyny ratunkowej, ratownictwa taktycznego oraz elementy medycyny pola walki, a jego specyfika była ukierunkowana przede wszystkim na intensywne zajęcia praktyczne.

Istotnym i wysoko ocenianym elementem programu było również profesjonalne wsparcie psychologiczne, skoncentrowane na radzeniu sobie ze stresem pourazowym (PTSD – post traumatic stress disorder). Pozytywny odzew uczestniczek potwierdził, jak dużą i realną potrzebą jest objęcie kadry medycznej kompleksową opieką – nie tylko w wymiarze klinicznym, ale także emocjonalnym i mentalnym.

Szkolenia zostały przeprowadzone przez doświadczonych instruktorów Lotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, co zapewniło wysoki poziom merytoryczny oraz praktyczny zajęć.

Serdecznie dziękujemy wszystkim Fundacji Totalizatora Sportowego za wsparcie finansowe, dzięki któremu możliwa była realizacja szkolenia.

Artykuł Kolejna edycja szkoleń z medycyny pola walki dla kadry medycznej z Ukrainy pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.

Czy polska nauka ma się czym pochwalić? Mówimy oczywiście o obszarze biomedycyny.

Tak, oprócz tego, że od ponad 20 lat prowadzę badania naukowe, jestem też dyrektorem Instytutu Nenckiego, który jest największym centrum naukowym prowadzącym badania w dyscyplinie nauk biomedycznych. Wszystkie nasze projekty związane są ze zrozumieniem, w jaki sposób powinien działać organizm i co sprawia, że nagle dochodzi do zaburzeń i rozwoju chorób. W takiej dyscyplinie jesteśmy dobrzy jako naukowcy i rozpoznawalni na świecie. Natomiast bardzo duża część badań prowadzonych w instytutach naukowych to badania podstawowe, dające nam odpowiedź, dlaczego komórka albo cały organ przestaje funkcjonować prawidłowo. Często, gdy udaje nam się znaleźć taką odpowiedź, publikujemy świetne prace naukowe, natomiast później nic się nie dzieje w kontekście wdrożenia do kliniki. To jest jedna z takich rzeczy, którą na pewno w polskiej nauce i środowisku naukowym, biomedycznym należałoby zmienić.

Patrzę na dane: tylko w 2023 roku w Polsce zarejestrowano rekordową liczbę wniosków o rozpoczęcie badań klinicznych. Np. w obszarze hematologii jest ich bardzo dużo. Co się potem dzieje? Prowadzone są badania kliniczne?

Tak. Ciekawe jest to, że w Polsce faktycznie prowadzi się bardzo dużo badań klinicznych, ale w większości są to badania zlecone przez duże zagraniczne firmy biotechnologiczne, które mają oddziały w naszym kraju i korzystają z dostępu do pacjentów i lekarzy. Prowadzą badania kliniczne, co jest oczywiście dobre, bo jeżeli będziemy mieli nowy przetestowany lek, to trafi on także na polski rynek i wszyscy z tego skorzystamy. Natomiast gdybyśmy chcieli przyjrzeć się, jak dużo jest badań klinicznych związków medycznych czy produktów medycznych, które zostały opracowane w Polsce, to bylibyśmy mocno zaskoczeni, bo tak naprawdę ja znam… może dwa takie przypadki, kiedy wynalazki zrobione w Polsce, czy odkrycia dokonane przez polskich naukowców trafiły do badań klinicznych. I to jest jedna z takich rzeczy, która mnie osobiście niepokoi.

A z czego to wynika?

Mam swoją teorię na ten temat. Ktoś może powiedzieć, że mamy za mało pieniędzy na badania. Tak, mamy za mało pieniędzy, ale są takie badania, które zostały dobrze sfinansowane, grupy naukowców, którzy są naprawdę świetni, wyniki badań bardzo obiecujące z punktu widzenia zastosowania w klinice, czy wdrożenia na rynek biomedyczny, a nic się nie dzieje… Widzę, że brakuje nam systemowego doświadczenia, co robić z dobrze rokującymi wynikami badań podstawowych. Czyli w jaki sposób przekształcić je do badań translacyjnych i później do wdrożenia do kliniki. Próbujemy aktualnie w Instytucie wdrożyć zupełnie nowy sposób podejścia do badań podstawowych. Mianowicie już na poziomie badań podstawowych, takich, które mają oczywiście przełożenie w klinice, bo my tylko takie badania w Instytucie Nenckiego robimy, dołączyć do grupy naukowców – klinicystów czyli takie osoby, które wiedzą w jaki sposób odbywa się praca i jak wyglądają mechanizmy wdrożenia leków i później stosowania leków w klinice, plus kontakt do osób, które wiedzą, jak skomercjalizować badania. W dużej mierze nie są to ani naukowcy, ani klinicyści czy lekarze, tylko to osoby ze środowiska biznesowego.

Tworzy się taki team, który ma doprowadzić badania od początku do końca?

Tak. I zwróćcie uwagę, że jeżeli w teamie mamy świetnego naukowca, który wie, jak robić pracę naukową, mamy klinicystę, który powie temu naukowcowi: hej, tobie wydaje się, że takie urządzenie medyczne byłoby dobre do wykorzystania w klinice, ale ja wiem jak wygląda praca w klinice, nie ma takiej opcji, żeby tak skomplikowaną procedurę przygotowania tkanek można było zrobić u pacjenta. Dlatego pomyśl o czymś innym. Wtedy naukowiec wraca i my możemy pomyśleć o czymś innym, tylko musimy wiedzieć już na tym wczesnym etapie, żeby inaczej pomyśleć. I jednocześnie pracujemy z kimś z otoczenia biznesowego on nam mówi: słuchajcie, pomysł jest świetny, bardzo fajnie to naukowo wygląda, dobre są wyniki badań przedklinicznych, natomiast przełożenie tego na biznes, czyli przeskalowanie, wyprodukowanie w dużej liczbie i bardzo szybko – to się nie uda. Kiedy naukowiec ma taką informację wcześniej, jest w stanie pomyśleć inaczej, tak żeby jednak doszło do tego, żebyśmy wymyślili coś, co można zastosować łatwo w klinice i coś co jest łatwo skalowalne.

Ten team, który Pani opisała, to jest już praktyka czy pieśń przyszłości?

To jest coś co my już praktykujemy od dwóch lat w Instytucie Nenckiego. Nazywamy to programem mentoringowym, czyli łączymy naukowców z biznesmenem i z klinicystą na wczesnym etapie. Robiliśmy już takie pilotażowe badania w 2018 roku, zakończyły się one sukcesem w tym sensie, że już jesteśmy na etapie zakładania spółki celowej do tworzenia testu do wczesnej diagnostyki choroba Alzheimera w oparciu o mikroRNA, gdzie mamy inwestorów spoza Polski. I ten sposób myślenia zadziałał w przypadku naukowców z Instytutu Nenckiego. Pokazywaliśmy efekty naszych działań w Ministerstwie Nauki Szkolnictwa Wyższego wiceminister prof. Mrówczyńskiej, której dziękujęr, że zauważyła ten potencjał. Dostaliśmy finansowanie na kolejny pilotażowy mentoring dla osób z Polski, już nie z Instytutu Nenckiego.

Czy to jest ten stanfordzki program mentoringowy?

Tego typu program został opracowany nie przez nas, on został opracowany na Uniwersytecie w Stanfordzie, gdzie pojechaliśmy, zobaczyliśmy jak pn działa i podpisaliśmy bilateralną umowę. To się nazywa SPARK. Teraz tworzymy SPARK Poland. I próbujemy to zaimplementować w Polsce. Wierzę, że dzięki temu więcej tych dobrych pomysłów naukowych będzie wdrożonych do kliniki.

Czy to spowoduje, że technologie biomedyczne staną się taką polską specjalnością?

Na razie nie są, ale byłoby cudownie, żeby były. Nie jest prawdą, że dobre pomysły powstają za oceanem albo w konkretnym kraju. Tak naprawdę, dobre pomysły rodzą się wszędzie. Nie ma czegoś takiego, jak adres, pod którym są dobre pomysły.

Czyli to nie jest kwestia finansów tylko kwestia zbudowania pewnego systemu wsparcia?

Finanse na pewno tak. Bez pieniędzy nic nie zrobimy. Jak obserwuję sposób finansowania nauki, na pewno pieniędzy jest za mało, ale jeżeli projekty są już finansowane, to są finansowane dobrze. Wysokość środków przeznaczana na te mocno wyselekcjonowane projekty, pozwala zrobić badania na bardzo wysokim poziomie i uzyskać bardzo konkretne wyniki naukowe. Natomiast to, co się dzieje później, najczęściej wygląda tak, że wynik naukowy jest publikowany i tyle. To znaczy, że z tych wyników mogą korzystać wszystkie firmy, które mają dostęp do publikacji, ale to nie przechodzi bezpośrednio do kliniki. Być może pani redaktor pamięta profesora Marcina Drąga i czas pandemii…

Państwo też robili projekt takiego testu genetycznego?

Tak, ja byłam odpowiedzialna za projekt, który nazywa się SONAR. Dotyczył on grupowego testowania na obecność koronawirusa u osób bez objawów i to też świetnie nam wyszło. Oczywiście zastrzegliśmy prawa patentowe i prawa do znaku SONAR. Mamy sprzedaną licencję. W razie następnej epidemii, której mam nadzieję, że nie dożyjemy, to jest już gotowe. To jest jeden z takich przykładów. Drugi przykład, Paxlovid, czyli jedyny lek na koronawirusa dzisiaj funkcjonujący. Został on opracowany w Polsce przez grupę właśnie prof. Marcina Drąga, który wymyślił w jaki sposób zahamować jeden z enzymów w koronawirusie. Opublikował to, a wykorzystała firma, która przygotowała lek. I my się cieszymy, bo ten lek dzisiaj jest. Natomiast szkoda, że o tym się nie mówi, że to w Polsce powstało. I prawdopodobnie na pytanie, czy można było ten lek zrobić w Polsce, odpowiedziałabym dzisiaj, że nie. Dlatego, że nie mamy takiego właśnie otoczenia gospodarczego, jakie jest w Stanach, ale pomysł jest. Więc gdybyśmy popracowali właśnie nad tym otoczeniem, to by dało takie efekty, z których bylibyśmy dumni.

To może jeszcze przydałby się w tym zespole ktoś, od promocji sukcesów naukowców?

Żebyśmy byli dumni. Tak, to jest jedna z tych rzeczy, w których my naukowcy nie jesteśmy dobrzy. Wiemy co robimy, bardzo dużo pracy i wysiłków w to wkładamy, ale gdyby społeczeństwo wiedziało jak wiele dobrych wynalazków powstaje w Polsce, to bylibyśmy po prostu dumni. Na pewno ja jestem dumna z tych ludzi, których znam.

Wspomniała Pani, że naukowiec to zawód, a czy młodzi ludzie garną się do niego?

To jest właśnie jedna z naszych bolączek. Dlatego tak ważne są takie rozmowy jak dzisiejsza, bo możemy powiedzieć, że ten zawód może dawać ogromną satysfakcję. Fajnie jest zrobić coś, co powoduje pewną zmianę w sposobie w jaki żyjemy. Warto powiedzieć młodym ludziom, że to zawód przyszłości. Nie wyobrażam sobie, żeby sztuczna inteligencja mogła wyprzeć prawdziwą inteligencję.

Czy to nie jest zagrożenie?

Dla naszego zawodu sztuczna inteligencja jest tylko narzędziem i wsparciem, a zagrożeniem nie jest na pewno. Naukowiec to zawód, który nie jest dziś mocno popularny, a dobrze by było to zmienić, bo jest bardzo atrakcyjny nie tylko ze względu na to, że mamy pełną wolność tego, nad czym pracujemy, ale mogę śmiało powiedzieć, że jeżeli ktoś jest dobry, to daje także satysfakcję finansową. To jest coś, na co dzisiaj patrzą młodzi ludzie. Często spotykam się z młodymi osobami i mówię otwarcie: tak, możesz mieć także satysfakcję finansową. Nie jest prawdą, że naukowcy to ludzie, którzy nie mogą przeżyć od pierwszego do pierwszego. Pod warunkiem, że są w tym dobrzy.

Pani Profesor a nad czym teraz Państwo pracują? Co dla Pani jest źródłem satysfakcji i nadziei dla pacjentów?

Ja zajmuję się cukrzycą i teraz mam dwa takie projekty, z których jestem niezwykle dumna, że udało się doprowadzić je do takiego etapu, o którym marzyliśmy od samego początku, zaczynając pracę ponad 20 lat temu.

Pierwszy projekt to bioniczna trzustka. Często opowiada o nim prof. Michał Wszoła, mój kolega. Bioniczna trzustka jest narządem produkowanym w laboratorium przy użyciu technologii 3D, tak jak wydruki 3D. Tylko my używamy materiałów biologicznych, do których też dodajemy żywe komórki, które wydzielają insulinę, które wydzielają glukagon. Potrafimy zrobić naczynia w tym wyprodukowanym w laboratorium narządzie, potrafimy przeszczepić ten narząd do organizmu i proszę Państwa, ten narząd funkcjonuje! Zaczynaliśmy oczywiście od podstawowych badań w laboratorium in vitro na komórkach. Potem robiliśmy małe narządy, które przeszczepialiśmy do małych zwierząt, czyli do myszy. Myszy funkcjonują idealnie. Potem profesor Wszoła robił przeszczepy do dużych zwierząt, czyli do świń. I mając taki właśnie zestaw wyników, mamy już zgodę i pieniądze na wejście do kliniki. W połowie 2026 zrobimy pierwszy przeszczep bionicznej trzustki nie tylko w Polsce, ale i na świecie.

Czy to jest szansa i nadzieja dla pacjentów na przykład onkologicznych?

Przeszczep bionicznej trzustki jest szansą i nadzieją dla osób z cukrzycą, chociaż naszą grupą docelową przy pierwszych przeszczepach bionicznej trzustki, będą osoby z chronicznym zapaleniem trzustki. Chroniczne zapalenie trzustki, nie dość, że jest taką jednostką chorobową, gdzie pacjenci mają ogromny dyskomfort bólowy, to bardzo często przekształca się do nowotworu trzustki. A zatem podejście takie, że usuwamy trzustkę, która jest już w stanie bardzo niebezpiecznym w kontekście progresji w kierunku nowotworu i wszczepiamy w zamian trzustkę, która będzie funkcjonalna pod kątem utrzymania glikemii, czyli utrzymania prawidłowego poziomu cukru, to to jest ta pierwsza nasza próba.

A drugi projekt?

Drugi projekt, który właśnie zaczęłam realizować, jest finansowany przez Agencję Badań Medycznych. Będziemy konstruować już prototyp urządzenia, który będzie testem pozwalającym na bardzo wczesną diagnostykę cukrzycy typu 2. Cukrzycę typu drugiego zwykle diagnozuje się w momencie, kiedy mamy albo za wysoki poziom glukozy, albo przypadkowo przy okazji innych badań. Wiemy, że początek rozwoju cukrzycy typu drugiego zaczyna się kilka lat wcześniej, kiedy już insulinooporne tkanki, czyli takie, które przestają reagować na insulinę, wydzielają pewne związki, trafiają one do wysp trzustkowych, które zaczynają reagować właśnie w ten sposób. Będzie to test do wychwytywania bardzo wczesnych markerów wczesnego rozwoju cukrzycy i wczesnego rozwoju insulinooporności.

Wierzę, że rozpoznany wcześnie patologiczny stan może być jeszcze tym stanem, który możemy cofnąć. Dzisiaj, kiedy mamy diagnozę cukrzycy typu drugiego, jedyną rzeczą, jaką możemy zrobić, to utrzymywać glikemię, czyli zbijać albo podnosić poziom glukozy we krwi. Natomiast nie możemy już tego cofnąć. Wierzę, że jeżeli odpowiednio wcześnie wyłapiemy, że coś się dzieje, to będzie moment, kiedy możemy jeszcze wrócić. Dlatego to takie ważne, żeby wcześniej diagnozować. Będziemy zaczynać pracę, musimy skończyć do marca 2026 r. Dużo pracy przed nami, ale to jest taka praca, która nas cieszy.

Artykuł Świetne pomysły i nic… Co blokuje polską naukę? pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.

Podczas IV Kongresu Zdrowia Kobiet nie mogło zabraknąć tematów związanych z chorobami nowotworowymi, przede wszystkim z nowotworami kobiecymi. Uwaga, tym razem, w sposób szczególny skupiła się na raku piersi. Czy też – nowotworach piersi, bo współczesna medycyna rozróżnia wiele ich typów i podtypów. Jest to możliwe, jak podkreślała prof. Renata Duchnowska, kierownik Kliniki Onkologii Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie, dzięki zastosowaniu testów wielogenowych, które pozwalają na jednoczesne analizowaniu wielu genów w próbce tkanki nowotworowej i dzięki temu umożliwiają szybkie poznanie i zrozumienie biologii nowotworu konkretnej pacjentki. – Dzięki testom możemy lepiej ocenić ryzyko nawrotu choroby i przewidzieć, czy dołączenie chemioterapii do schematu leczenia hormonalnego jest konieczne w każdym indywidualnym przypadku – tłumaczyła ekspertka, podkreślając, że wykonywanie takich badań nie wiąże się z koniecznością inwestycji w infrastrukturę. – Oczekujemy dostępności do tej metody w praktyce klinicznej – podkreśliła.

Prof. Barbara Radecka, ordynator Kliniki Onkologii Opolskiego Centrum Onkologii im. prof. Tadeusza Koszarowskiego w Opolu tłumaczyła, że testy są dedykowane chorym ze średnim ryzykiem nawrotu choroby, które jest określane w oparciu o ocenę cech klinicznych (stopień złośliwości, wielkość pierwotnego guza, przerzuty do węzłów pachowych).– Są takie sytuacje, które budzą wątpliwości. Na przykład guz jest mały, nie ma przerzutów do węzłów, ale widzimy wysoki stopień złośliwości. Zachodzi niespójność czynników – mówiła. Jak podkreślały obie ekspertki, dzięki testom wielogenowym, istotnej grupie kobiet zostaje oszczędzona niekonieczna w ich przypadku chemioterapia, ale dostaną ją z kolei takie, w przypadku których test pokaże zwiększone ryzyko nawrotu choroby.

Fakt, że środowisko pacjentek onkologicznych i ich organizacje, od wielu lat walczy o medycynę personalizowaną, o jak najlepiej dopasowane do konkretnego typu choroby leczenie – co jest możliwe tylko dzięki diagnostyce genetycznej, w tej chwili w coraz większym stopniu testom molekularnym – przypominała Krystyna Wechmann, prezes Federacji Stowarzyszeń Amazonki. – Diagnostyka, w tym testy wielogenowe, to jest cel. Chodzi o zmniejszenie odsetka kobiet diagnozowanych z zaawansowanym rakiem piersi – wskazywała.

Anna Kupiecka, prezes Fundacji OnkoCafe – Razem Lepiej, podkreślała wagę precyzyjnego doboru terapii z punktu widzenia konkretnej pacjentki. – Teraz jest wiele ścieżek, wiele opcji. Trzeba wybrać najlepszą i pokierować na nią osobę, której diagnoza i tak wywróciła życie. Ta ścieżka powinna być dobrana do potrzeb i możliwości pacjentki. Chodzi też o to, by wykluczać zbędne terapie, co pozwoli zmniejszać koszty bezpośrednie i pośrednie, choćby związane z absencją chorobową. Anna Kupiecka zauważyła, że z powodu rosnącej liczby zachorowań redukcja kosztów nabiera jeszcze większego znaczenia.

Z debaty jasno wynikało, że nie ma pytania czy stawiać na testy wielogenowe, ale kiedy to zrobić (tu odpowiedź była jednoznaczna: jak najszybciej) i – jakie testy warto wybierać do finansowania. Prof. Duchnowska podkreślała, że przy wyborze testów należy kierować się ich użytecznością, a najlepsze są testy, które mają wartość i prognostyczną i predykcyjną. Jak mówiła, w ramach prowadzonego badania onkolodzy sprawdzili test wielogenowy Oncotype DX. – W 60 proc. przypadków zmieniliśmy na podstawie wyników testu decyzję dotyczącą leczenia uzupełniającego, co z jednej strony pozwoliło uniknąć dużej liczby niekoniecznych chemioterapii, z drugiej – podać chemioterapię pacjentkom, które bez wykonania testu by jej nie otrzymały.

Ale diagnostyka to tylko część „jej historii”, jeśli chodzi o leczenie onkologiczne. Po tym wstępnym, koniecznym i ważnym etapie przychodzi czas na terapię. Ta zaś, jak tłumaczyła prof. Barbara Radecka, powinna w jak najmniejszym stopniu wiązać pacjentkę, pacjenta, ze szpitalnym łóżkiem. – Jeszcze dziesięć lat temu radioterapia oznaczała hospitalizację trwającą kilka tygodni. Dziś znakomita większość odbywa się w trybie hostelowym, wiele ośrodków skraca czas leczenia. Pobyty szpitalne w przypadku radioterapii raka piersi nie trwają już 6 tygodni, a maksymalnie trzy tygodnie. W niektórych przypadkach cykl naświetlań trwa pięć dni – mówiła. Podobny trend obserwowany jest w przypadku leczenia operacyjnego a także kluczowego leczenia systemowego. – Mamy coraz więcej terapii doustnych, możliwych do podawania w trybie jednodniowym, są też terapie podskórne – wyliczała ekspertka, przywołując legendarny, przełomowy w leczeniu raka piersi trastuzumab, wprowadzony na początku XXI wieku, który zrewolucjonizował leczenie HER-2 dodatniego raka piersi, najgorzej – przed pojawieniem się leku – rokującego nowotworu piersi. – Teraz w programie lekowym dla takich pacjentek mamy pięć linii, a na tym nie kończą się możliwości medycyny.

Kolejnym przełomem, z punktu widzenia procesu leczenia, są bowiem formy podskórne znanych leków, wygodne, skracające czas pobytu pacjentek w ośrodkach do minimum. Nie chodzi jednak tylko o wygodę i korzyści dla chorych. Prof. Radecka podkreślała, że podawanie leków w formach podskórnych znacząco odciąża szpitale organizacyjnie i kadrowo. Odpada, chociażby, problem z przygotowywaniem leków do wlewów dożylnych, co przy deficycie szpitalnych farmaceutów nie jest bez znaczenia.

Trudno się więc dziwić, że klinicyści i pacjenci zabiegają o dopuszczanie do refundacji nie tylko leków w formie dożylnej, ale też w formie podskórnej, nie tylko w nowotworach piersi, ale też m.in. raku płuca czy czerniaku. Albo w formie tabletkowej, jak w przypadku raka jelita grubego. Prof. Radecka przyznała, że w przypadku tego nowotworu medycyna oferuje pacjentom przede wszystkim badania endoskopowe, w trakcie których można wykryć niezłośliwe polipy i zawczasu usunąć zagrożenie. Nowotwór rozwija się wolno, więc pacjenci mają czas – o ile się zgłoszą na badanie. A z tym jest, mówiąc oględnie, nie najlepiej, stąd wysoka śmiertelność w nowotworze, wykrywanym na ogół w późnym stadium. Nawet jeśli możliwe jest leczenie radykalne, u dużej części pacjentów choroba wraca. Często zaś wykrywana jest już na etapie rozsiewu nowotworu do odległych narządów, gdy możliwe jest tylko leczenie paliatywne, systemowe – chemioterapia, ewentualnie skojarzona z lekami biologicznymi. – Postęp w zakresie skutecznego leczenia raka jelita grubego jest umiarkowany – zaznaczyła prof. Radecka. W jej ocenie zakres refundacji leczenia w Polsce jest bardzo dobry, a decyzje, jakie zapadały w ostatnich latach, znacząco ułatwiły cały proces, bo lekarze zyskali więcej swobody w podejmowaniu decyzji terapeutycznych, kierując się przede wszystkim stanem pacjenta.

To jednak nie oznacza stagnacji. Zapewne wkrótce pojawi się wniosek o refundację zarejestrowanego niedawno nowego leku angiogennego w formie doustnej który mógłby być opcją terapeutyczną przynajmniej dla części pacjentów po wyczerpaniu wszystkich linii leczenia biologicznego. Jak powiedziała prof. Radecka, istnieje lek o podobnym działaniu, ale jest dostępny jedynie w trybie RDTL, co sprawia, że jego dostępność jest więcej niż problematyczna. – Gdyby terapia była dostępna w programie lekowym, niewątpliwie łatwiej byłoby z niej skorzystać.

A jak w praktyce wygląda korzystanie z łatwiejszych, bardziej przyjaznych dla pacjentów i generujących mniejsze koszty dla ośrodków, form terapii? Dr n. o zdr. Michał Chrobot, prezes Polskiego Towarzystwa Koderów Medycznych podkreślał podczas dyskusji, że finansowanie leków onkologicznych nie może być niestabilne, rwane. – Od lat apelujemy o utrzymanie względnej płynności. Żaden onkolog nie podejmie decyzji, której pacjentce podać lek, a której nie, bo wyczerpał się limit – stwierdził. Przedstawiciel Świętokrzyskiego Centrum Onkologii w Kielcach nawiązał do przekazywania przez NFZ środków za świadczenia wykonane w onkologicznych programach lekowych ponad limit. – Rozumiemy, że przez zapisy ustawy refundacyjnej limity są nieuchronne – zaznaczył. Jednak fakt, że szpital otrzymuje pieniądze za świadczenia wykonane ponad limit w całym poprzednim roku dopiero pod koniec marca – tak jak to miało miejsce w przypadku ŚCO – jest nieakceptowalna. – Dwa dni temu otrzymaliśmy 34 mln zł za leki, które przez cały ubiegły rok podaliśmy pacjentom. Za te leki nie płaciliśmy naszym dostawcom i teraz będziemy musieli zapłacić im z odsetkami, niektóre sprawy są już zresztą w sądzie – dodał.

Dr Michał Chrobot zwracał też uwagę na inny aspekt finansowania leków onkologicznych. Jak przyznał – w kontekście dyskusji na temat zastępowania terapii dożylnych formami podskórnymi – w tej chwili w ŚCO, tylko w raku piersi, leczenie systemowe otrzymuje 2,5 tysiąca pacjentek z czego większość w formach ambulatoryjnych. – Robimy to wbrew ekonomice, bo wyceny nie preferują podań podskórnych – podkreślił. Dla szpitala byłoby bardziej opłacalna hospitalizacja jednodniowa i podanie dożylne, ze względu na ponad dwukrotnie większą liczbę punktów. Ekspert przyznał jednocześnie, że dzięki podawaniu leków w formach podskórnych ośrodek może przyjąć większą liczbę pacjentek, jednocześnie angażując mniejsze zasoby kadrowe.

Na kwestię refundacji podskórnych form terapii nieco inaczej patrzy Ministerstwo Zdrowia. Mateusz Oczkowski, zastępca Departamentu Polityki Lekowej podkreślał, że resort w dużej części przypadków podejmuje decyzje pozytywne. Wyjątkiem, jak mówił, są sytuacje, w których rejestracja terapii podskórnej ma wydłużyć monopol na daną terapię, wcześniej zgłoszoną jako terapia dożylna. Oczkowski zwracał się wprost do przedstawicielek organizacji pacjentów, mówiąc, że solidarność między pacjentami powinna prowadzić do wspierania polityki Ministerstwa Zdrowia, bo w interesie pacjentów, w tym zwłaszcza pacjentów onkologicznych, jest to, by terapie mogły się w jak najkrótszym czasie zgeneryzować. – Sytuacji, w której podmiot odpowiedzialny po dziesięciu latach refundacji formy dożylnej zgłasza się z wnioskiem dotyczącym formy podskórnej i oczekuje za nią ceny wielokrotnie wyższej niż spodziewana w przypadku generyków postaci dożylnej, nie akceptujemy – mówił, podkreślając, że jeśli podmiot odpowiedzialny ustala jedną cenę dla obu form podania, resort nie widzi przeszkód w dopuszczeniu do refundacji.

Z kolei Maciej Karaszewski, dyrektor Departamentu Lecznictwa, zwracał uwagę, ze w tej chwili w publicznym systemie refundowany jest ogromny zakres nowoczesnych metod diagnostyki i leczenia nowotworów, co niekoniecznie przekłada się na wyniki leczenia. – Dlatego właśnie budujemy Krajową Sieć Onkologiczną. Bardzo dużo pacjentów onkologicznych trafia do ośrodków, które nie mają wystarczającego doświadczenia i wiedzy dotyczącej organizacji, niezbędnej do kompleksowej opieki – wskazywał, dodając że jednym z celów KSO pozostaje zapewnienie pacjentom jednakowego standardu opieki, niezależnie od tego, gdzie będzie realizowane leczenie. Powinno zaś ono się odbywać możliwie jak najbliżej miejsca zamieszkania chorego, co przełoży się również na odciążenie najbardziej specjalistycznych ośrodków.

Artykuł IV Kongres Zdrowia Kobiet: HerStory pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.

W Polsce z e-papierosów korzysta już średnio co czwarta dziewczyna i co piąty chłopak w wieku od 13 do 15 lat. Uzależnienie od nikotyny pozostaje istotnym wyzwaniem dla zdrowia publicznego, odpowiadając za około 57 tys. zgonów rocznie i generując koszty ekonomiczne przekraczające 57 mld zł. Dynamiczny wzrost popularności nowych produktów nikotynowych, szczególnie wśród młodzieży i młodych dorosłych, wskazuje na potrzebę dostosowania polskiej legislacji do szybko zmieniających się warunków rynkowych i nowych zwyczajów konsumenckich [1,2,3,4,5].

Projekt ustawy o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (druk nr 983) jest obecnie notyfikowany w Komisji Europejskiej. Nowelizacja ograniczyć ma używanie papierosów elektronicznych przez ludzi młodych oraz wprowadzić zakaz sprzedaży wszystkich rodzajów papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych osobom poniżej 18. roku życia, bez względu na to, czy dany produkt zawiera w swoim składzie nikotynę. Obejmą też zakaz sprzedaży woreczków z nikotyną i płynów beznikotynowych.

W obliczu zagrożeń, którym mają przeciwdziałać planowane przepisy, Fundacja Żyjmy Zdrowo zwraca się do Państwa z apelem o pilne przyjęcie zmian w ustawie o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, które mogą uchronić polskie dzieci i młodzież przed uzależnieniem od nikotyny oraz zapobiec dewastacji ich zdrowia. Niezmiernie istotne jest to, żeby nowe regulacje weszły w życie jeszcze przed wakacjami. To wtedy najczęściej dochodzi do inicjacji nikotynowej, także poprzez sięganie po produkty beznikotynowe będące wprowadzeniem do eksperymentowania z nikotyną.

Brak zdecydowanych działań w zakresie kontroli dostępu do produktów nikotynowych, po które sięgają osoby niepełnoletnie w dłuższej perspektywie doprowadzi do poważnego kryzysu zdrowotnego, w tym jeszcze większego wzrostu liczby zachorowań na nowotwory.

Mamy nadzieję, że prace Parlamentu i nowe przepisy przyczynią się do poprawy zdrowia Polaków w nadchodzących latach.

Z wyrazami szacunku,
Iwona Schymalla
Prezes Zarządu

Do apelu Fundacji Żyjmy Zdrowo przyłączyli się (w kolejności alfabetycznej):

Federacja Pacjentów Polskich
Federacja Stowarzyszeń „Amazonki”
Fundacja Bullerbyn
Fundacja Dzieciom „Pomagaj”
Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”
Fundacja „I Pójdziesz Dalej”
Fundacja ISKIERKA
Fundacja Koalicja dla Wcześniaka
Fundacja Małgosi Braunek „Bądź”
Fundacja na Rzecz Psychoprofilaktyki Społecznej PRO-FIL
Fundacja „Nie Widać Po Mnie”
Fundacja Serce Dziecka
Fundacja TO SIĘ LECZY
Fundacja Urszuli Smok „Podaruj Życie”
Fundacja Zdrowie i Edukacja Ad Meritum
Fundacja „Pokonaj Raka”
Fundacja „Serce dla Maluszka”
Fundacja „Z Uśmiechem Przez Życie”
Fundusz ZDOLNI
Instytut Matki i Dziecka w Warszawie
Ogólnopolska Federacja Onkologiczna
Polska Koalicja Pacjentów Onkologicznych
Stowarzyszenie Program Stacja

Apel w pliku PDF: tutaj.

——————–
[1] World Health Organization, Tobacco Fact Sheet; July 2023, https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/tobacco
[2] OECD, Health at a Glance: Europe 2024, https://www.oecd.org/en/publications/health-at-a-glance-europe-2024_b3704e14-en.html
[3] The Tobacco Atlas, https://tobaccoatlas.org/
[4] Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – PZH, Sytuacja zdrowotna ludności Polski i jej uwarunkowania, 2020, https://www.pzh.gov.pl/download/21980/
[5] Rzecznik Praw Dziecka, Alarmujące wyniki badań: e-papierosy stały się nałogiem młodzieży. Grudzień 2020, https://brpd.gov.pl/2020/12/28/alarmujace-wyniki-badan-e-papierosy-staly-sie-nalogiem-mlodziezy/

Artykuł Apel 24 organizacji zajmujących się zdrowiem w sprawie ochrony nieletnich przed uzależnieniem od nikotyny pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.

Publikacja, przygotowana przez zespół Mediaplanet, została opublikowana na łamach Gazety Wyborczej, Medonet oraz MedExpress. Dostępna jest również online pod adresem: https://issuu.com/mediaplanetpl/docs/immunologia_q1_2025

W ramach kampanii poruszone zostały kluczowe zagadnienia, takie jak:

• Zdrowy styl życia
• Diagnoza i leczenie problemów tarczycy
• Monitorowanie poziomu glikemii
• Epigenetyka
• Niedobory odporności
• Prawidłowe dbanie o odporność
• Reakcje alergiczne

Publikacja zawiera wypowiedzi wybitnych specjalistów, w tym prof. Wojciecha Zgliczyńskiego, prof. Moniki Puzianowskiej, dr hab. Aliny Kuryłowicz, dr Magdaleny Cubały, prof. Doroty Zozulińskiej oraz lek. Katarzyny Woźniak (znanej jako „Mama i stetoskop”). Ponadto, swoją osobistą historią choroby podzieliła się Aleksandra Grysz.

Zapraszamy do lektury i zgłębiania wiedzy na temat immunologii oraz profilaktyki zdrowotnej!

Artykuł Kampania edukacyjna „Immunologia” pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.

W zmieniającym się świecie zdrowie pozostaje uniwersalnym wyzwaniem, które wymaga współpracy i wizji. Zdrowie kobiet to nie tylko kwestia medyczna – to społeczna inwestycja w lepsze jutro. Wymaga to kompetencji przyszłości, które definiujemy na nowo, szukając odpowiedzi na pytania o edukację zdrowotną, dostęp do opieki medycznej, wsparcie w kryzysie i równowagę w codziennym życiu. – Zdrowie kobiet jest kręgosłupem zdrowego społeczeństwa. IV Kongres Zdrowia Kobiet to przestrzeń, w której łączymy mądrość pokoleń, odwagę działania i wizję przyszłości, tak by zdrowie stało się realnym priorytetem na każdym etapie życia – mówi Iwona Schymalla – organizatorka Kongresu Zdrowia Kobiet.

Zdrowie kobiet to temat, który wymaga zarówno osobistej troski, jak i wsparcia ze strony Państwa i społeczeństwa, dlatego podczas Kongresu przyjrzymy się różnorodnym aspektom zdrowia kobiet, od zdrowia intymnego, przez choroby cywilizacyjne, po wsparcie w walce z nowotworami. Będzie to również przestrzeń do dialogu o zdrowiu pokoleniowym – z myślą o młodych dziewczynach, dojrzałych kobietach i seniorkach.

Spotkanie otworzy debata „Alarm dla zdrowia”, w której eksperci omówią, jak dbać o dobrostan rodziny w trudnych czasach. Wśród tematów znajdzie się również profilaktyka, zarządzanie chorobami przewlekłymi, a także działania liderów i kreatorów zdrowia, których nagrodzimy podczas finału wydarzenia.

Nie zabraknie głosu tych, którzy na co dzień wspierają kobiety w trudnych chwilach – pielęgniarek, położnych oraz innowatorów działających na rzecz poprawy jakości życia.

Zapraszamy 26 marca 2025 r. do Centralnego Domu Technologii w Warszawie.

Program i rejestracja na stronie wydarzenia: https://kongreszdrowiakobiet.pl/

Artykuł IV Kongres Zdrowia Kobiet pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.

Wyzwania w opiece senioralnej w Polsce i Wielkiej Brytanii

– Mówimy o tym, jak likwidować bariery, zarówno fizyczne, jak i psychologiczne czy społeczne. Pochylamy się, nad tym, jak zatrzymać seniorów na rynku pracy, a także jak pomagać tym, którzy wymagają opieki. Coraz więcej jest osób w wieku senioralnym, więc myślę, że cały system opieki zdrowotnej i społecznej będzie się z tym mierzył – dodała Iwona Schymalla.

Jednym z partnerów KZS była Ambasada Brytyjska. Wystąpienia gości specjalnych dotyczyły polityki szczepień w Wielkiej Brytanii. Mówili o tym prof. George Griffin z Federacji Europejskich Akademii Medycznych oraz dr Colin Campbell z Brytyjskiej Bezpieczeństwa Zdrowia (UKHSA).

Profilaktyka chorób wieku senioralnego to podstawa

W panelach dyskusyjnych również dużo miejsca zostało poświęcone szczepieniom osób w wieku senioralnym. Eksperci zaproszeni do dyskusji rozmawiali o tym, jak zwiększyć udział osób 65+ w bezpłatnych szczepieniach i jakie formy wsparcia mogłyby sprawić, że wzrośnie zainteresowanie seniorów szczepieniami zalecanymi.

Drugi panel dyskusyjny poświęcony był roli profilaktyki, diagnostyki i leczenia w chorobach związanych z wiekiem. Dużo miejsca poświęcone zostało chorobom płuc, takim jak rak płuca, przewlekła obturacyjna choroba płuc czy pneumokokowe zapalenie płuc. Paneliści zwrócili też uwagę na to, jak postęp technologiczny i możliwość ciągłego monitorowania glikemii zmieniły podejście do prowadzenia terapii u pacjentów z cukrzycą. Dyskusja dotyczyła również roli lekarza podstawowej opieki zdrowotnej oraz pielęgniarek i farmaceutów w opiece nad pacjentami zmagającymi się z chorobami wieku senioralnego. Zwieńczeniem dyskusji był panel dotyczący nowej polityki senioralnej.

Przyjaciele seniorów wyróżnieni

Na zakończenie wręczone zostały nagrody „Przyjaciel Seniorów”. Poniżej lista laureatów w kategoriach:

Samorząd: Urząd Miasta Stołecznego Warszawy

Firma: Adamed Pharma

Pracodawca: Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa Energetyka

Lekarz: Piotr Jankowski

Media: Łukasz Salwarowski, redaktor naczelny Głosu Seniora

Artykuł II Kongres Zdrowia Seniorów pochodzi z serwisu Fundacja Żyjmy Zdrowo.